breinballon.png
Vaarwel lieve tapkast

Vaarwel lieve tapkast

Buiten waait de wind gemeen hard en er vliegen nog net geen koeien door de lucht. Ik ben ervan overtuigd dat dat eerder komt door het tekort aan koeien in het centrum van de stad, dan aan het weer. Ik heb een vroege afspraak in een kroeg (dat is dan weer het voordeel van mijn vak) - en ik ben blij als ik doorweekt en voorzien van een coupe-venteux het etablissement veilig bereik. Het donker-eiken-bar-meubel stemt me gelukkig. "Gelukkig" omdat ik mijzelf daar mag warmen aan een dampende kop koffie die op dat moment wordt ingeschonken. Maar vooral gelukkig omdat ik weet dat dat meubel zelf het onderwerp van gesprek gaat zijn. Eerder die week ontvingen wij namelijk een vraag van de eigenaars; “of we ook eens wilden nadenken over een bar?” En daar stond ze dan; noestig, glimmend, donkerbruin en geïmpregneerd door jarenlang gebruik……wetende dat haar tijd was gekomen. 

tijden veranderen - en interieurs gaan mee...

Het omringende interieur was door het jonge Frans/Nederlandse-ondernemerskoppel al voorzichtig opgefrist. Wat eerst een donkerbruine kroeg was, begon steeds meer te lijken op een stijlvolle eetgelegenheid voor het hele gezin. Een plek voor een zakelijke of politieke (pal naast het stadhuis gelegen) babbel. En nu, vijf jaar na de overname, resteert enkel nog de tapkast. Ze keek bijna ongelukkig, een beetje verward, misplaatst - en weigerde steevast om te matchen met haar nieuwe omgeving. Ondanks de liefdevolle bijenwas, ondanks het dagelijkse polieren en ondanks de vaste stamgasten die wel met de tijd waren meegegaan. Voor haar was het nu tijd om te gaan. Tussen kap en vuurkorf had ze zich geliefd gemaakt. Voor de kastelein als werkbank en voor de gast als eeuwige steun en toeverlaat. Maar tijden veranderen - en interieurs gaan mee… 

Op visite

De koffie verwarmde mijn innerlijk ik - terwijl ik luisterde naar de enthousiaste ideeën (en idealen) van deze ondernemers. De tijd van sec “kroeg” was voorbij. Vandaag de dag schenken ze versgemalen koffie en bakken hartstochtelijke vlaaien. Ze verrassen de Bourgondiër met een internationale keuken en dito kok. Nee, dit mag geen kroeg meer heten - en ik moet er alles aan gaan doen om dat “cuisine” gevoel verder uit te werken. Ik mag helemaal niet meer spreken van bar, bier, tap of lekbak (desondanks dat ze er wel in moeten zitten) - ik moet spreken van een keuken, een eiland, een hakblok en desnoods een tosti-ijzer. Dit moet een soort van “op visite” gevoel krijgen. Niet “thuis”, verwar die twee niet: thuis is pantoffels, pyjama en zelf afwassen. Dit moet gastvrijheid pur sang worden. Een nieuwe wind waait inmiddels ook door Kerkrade, succes in de keuken Suus!

interAlter

InterAlter ontwerpt bijzondere interieurs (en dus ook tapkasten) voor de zakelijke markt en werkt voornamelijk voor ondernemers die zich durven onderscheiden. Herken je bovenstaande situatie?Heb je ook een spreekwoordelijke olifant in je kamer, of wil je er een? Neem dan zeker contact met ons op! 

Met speciale dank aan Andres Lautenbach, onze interieurbouwer, voor zijn eeuwig durend geduld, en sublieme tegelwerk (met de complimenten van de MOSA zelf!).

fotografie: MOSA

De sportschool als inspiratiebron

De sportschool als inspiratiebron

Nieuwe winkelformule voor Albert Heijn?

Nieuwe winkelformule voor Albert Heijn?